Wydział Biologii Uniwersytet Warszawski

Kursy przyrodnicze!

w Instytucie Botaniki UJ organizowane są trzy kursy dokształcające:

· Biologia i przyroda w szkole – warsztaty dla nauczycieli
· Warsztaty terenowe z botaniki
· Grzyby, porosty, śluzowce – warsztaty terenowe

Szczegółowe informacje na temat kursów znaleźć można na stronie:
http://www.ib.uj.edu.pl/dydaktyka/kursy-doksztalcajace
oraz na stronie Instytutu Botaniki UJ w serwisie Facebook:
https://www.facebook.com/Instytut-Botaniki-Uniwersytetu-Jagiello%C5%84skiego-195735330972224/

Kalendarz herbarysty

Znów zadanie dla ambitnych: rodzaj Carex czyli turzyce. Kto potrzebuje materiału porównawczego, pod zamieszczonym linkiem znajdzie kolekcję ponad 5 tysięcy turzyc z kolekcji W. Lackowitza. Rośliny zbierane były w XIX wieku głównie z terenu Polski i Niemiec. Link: https://1drv.ms/f/s!AqaTMZaM1FRZxRVF3mH5yxem9-ut

Śluzowce

Zbiór Jerzego Alexandrowicza z 1871 roku. Autor wykonywał pracę doktorską pt.: O budowie i rozwoju sporangiów u śluzowców

Zbiór śluzowców liczy 250 okazów. Aż do II wojny światowej śluzowce były w zielniku umieszczone wśród grzybów.Najstarsze materiały zielnikowe sygnowane są przez Jerzego Alexandrowicza i Leona Nowakowskiego i pochodzą z lat 70. XIX wieku. Najwięcej kopert zawierających organizmy z klasy Myxomycota dostarczył Słowak Andrej Kmet. Są to śluzowce zebrane u podnóża Gór Kruszcowych (Rudawy) w Brandenburgii. Na resztę składają się okazy zebrane przez Franciszka Błońskiego z Puszczy Białowieskiej,  A. Skirgiełło i  A. Borowską.
Pojedyncze okazy Thumena i Rabenhorsta są pozostałościami zniszczonych, bardziej zasobnych tek śluzowców. Ostatnie egzemplarze otrzymano w latach 70. XX wieku dzięki wymianie z Finlandią.

Śluzowiec (Myxomycota) Diderma globosum
Śluzowiec (Myxomycota) Diderma globosum na rozkładającym się liściu.